Dit wil je weten over #WithdrawTheCAP

Dit wil je weten over #WithdrawTheCAP

Afgelopen week stonden sociale media er vol mee: #WithdrawTheCAP. Klimaatactivisten, zoals Greta Thunberg en de jongeren van de internationale klimaatbeweging Fridays For Future, voerden onder deze hashtag online actie tegen de nieuwe CAP. Maar wat is de CAP? En wat betekent de hashtag?

De CAP verwijst naar Common Agriculture Policy, of het Gemeenschappelijke Landbouwbeleid (GLB), van de Europese Unie (EU). Dit beleid is heel belangrijk, want het regelt al het geld dat Europese boeren van de EU ontvangen. Dit moet ervoor zorgen dat Europese boeren een eerlijk inkomen verdienen en dat er in Europa altijd genoeg te eten is. De nieuwe CAP gaat over een bedrag van meer dan 350 miljard euro(!) voor de aankomende zeven jaar. Dat is ongeveer een derde van al het geld van de EU.

De CAP verdeelt het geld oneerlijk

CAP-vergoedingen komen altijd vooral terecht bij de grote landbouwbedrijven. Hoe meer land je hebt, hoe meer geld je krijgt. Tachtig procent van het geld komt zo terecht bij twintig procent van de boeren. In Nederland ontvangen boeren die meer dan twee keer het gemiddelde inkomen verdienen samen een derde van alle CAP-vergoedingen. Hierdoor kunnen ze hun productie uitbreiden en hun prijzen laag houden.

Dat is oneerlijk voor kleine boeren. Zij moeten concurreren met de lage prijzen van de grote bedrijven. Zo houden ze zelf maar een laag loon over. Dat geldt nog meer voor lokale boeren in armere landen. Een groot deel van de Europese landbouwproducten wordt namelijk verkocht aan het buitenland.

De CAP is slecht voor klimaat en milieu

Bovendien is de grootschalige landbouw vaak niet goed voor de natuur. De landbouw speelt een belangrijke rol bij klimaatverandering en het verlies in biodiversiteit. Uitstoot door de veehouderij zorgt voor meer opwarming van de aarde. En het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen is schadelijk voor het milieu.

Grote boerenbedrijven zijn machtig. Zij willen geen duurzame maatregelen, want dan kunnen ze minder winst maken. Daarom proberen zij de Europese Unie te beïnvloeden. De christendemocratische partijen komen volgens traditie in de politiek voor de boeren op. Zij willen geen strenge regels. De groene partijen pleiten juist voor radicale verduurzaming van de landbouw.

Met de nieuwe CAP gaan we de klimaatdoelen niet halen

Afgelopen week is de CAP vernieuwd. Voortaan gaat 30 procent van de Europese landbouwvergoedingen naar verduurzaming. De christendemocratische partijen zijn tevreden, maar de groene partijen maken zich zorgen. De nieuwe CAP lijkt te veel op de oude CAP. We zitten midden in een klimaatcrisis, dus we hebben geen tijd om nog eens 7 jaar vast te zitten aan een verouderd landbouwbeleid met zwakke eisen aan duurzaamheid. Dat is rampzalig voor het klimaat. Daarom is het noodzakelijk om het hele landbouwsysteem te veranderen.

Door de nieuwe CAP wordt het vrijwel onmogelijk om de klimaatdoelen van het Akkoord van Parijs te halen. Dit Akkoord is in 2015 gesloten tijdens de klimaattop van de Verenigde Naties, de organisatie waar bijna alle landen van de wereld samenwerken. De belangrijkste afspraak uit het akkoord is dat alle landen zich inzetten om onder maximaal 2 graden opwarming van de aarde te blijven. Daarvoor moet de CO2-uitstoot drastisch omlaag. Als we niet onder de 2 graden blijven, heeft dat enorme gevolgen voor het leven op aarde.

Klimaatactivisten in actie!

Vorige week kwamen jonge klimaatactivisten van over de hele wereld online in actie. In de dagen voor de stemming over de CAP begonnen ze met de hashtag #VoteThisCAPdown. De vorige Europese Commissie kwam namelijk met dit voorstel voor de nieuwe CAP had deze aan het Europees Parlement voorgelegd. Het Europees Parlement mocht de nieuwe CAP nog wijzigen. Maar het Europees Parlement heeft ervoor gekozen dit niet genoeg te doen. De nieuwe Europese Commissie zegt het klimaat erg belangrijk te vinden en bedacht daarom de Green Deal. Ook deze doelstellingen worden met de nieuwe CAP niet gehaald.

Met #WithdrawTheCAP willen jongeren de nieuwe Europese Commissie oproepen om het voorstel voor de CAP terug te trekken en met een nieuw voorstel te komen.

Doe jij ook mee met de actie? Teken het manifest op: www.withdrawthecap.org

En deel het manifest op sociale media met de hashtag #WithdrawTheCAP !

Alexandria Ocasio-Cortez: het rolmodel van de nieuwe politiek

Alexandria Ocasio-Cortez: het rolmodel van de nieuwe politiek

Bij ‘politici’ denk je al snel aan oude witte mannen in saaie grijze pakken, die vinden dat het allemaal wel best gaat, dat het met klimaatverandering niet zo’n vaart zal lopen en die vooral lekker willen blijven zitten waar ze zitten. Dat is niet echt een uitnodigend beeld. Maar er is een nieuwe generatie opgestaan: jonge mensen, vooral niet-mannen, nemen overal ter wereld het heft in eigen handen en laten zien dat het ook anders kan. Zij staan voor een groene, radicaal andere politiek, waarin sociale rechtvaardigheid, duurzaamheid en inclusiviteit hoog in het vaandel staan. In Nederland, in Europa, maar zeker ook in de Verenigde Staten, waar dat nu misschien wel noodzakelijker is dan ooit tevoren. Een van de bekendste in deze groep nieuwe politici is Alexandria Ocasio-Cortez, ook wel bekend als AOC. Deze 30-jarige vrouw uit New York werkt aan een hele nieuwe politiek, waarbij een duurzame toekomst en toegankelijke zorg de normaalste zaak van de wereld zijn.

Power to the People

Dat AOC werd verkozen in het Amerikaanse parlement was helemaal niet zo vanzelfsprekend. Ze daagde namelijk een andere democraat uit, die al decennia lang op dezelfde stoel zat. In de Verenigde Staten worden leden van het Huis van Afgevaardigden gekozen op basis van het district waarin ze wonen. Dat deed ze ook nog eens zonder geld aan te nemen van grote bedrijven. Ze heeft echt haar kiezers achter haar staan, die vanuit kleine organisaties bij proberen te dragen aan een mooiere en eerlijkere wereld. Zij steunen AOC in haar strijd, zodat ze campagne kan voeren zonder dat ze door bedrijven verantwoordelijk wordt gehouden. Alexandria Ocasio-Cortez vertegenwoordigt het 14e district van New York, waar The Bronx en een deel van Queens onder vallen. Twee hele multiculturele wijken, waar veel armoede heerst en lang niet iedereen toegang heeft tot gezondheidszorg of goede huisvesting. AOC komt hier vandaan en houdt goed contact met de community. Zo weet ze precies wat er speelt en kan ze de inwoners van haar district dus echt vertegenwoordigen in het parlement.

Voordat ze verkozen werd stond ze nog achter de bar in een plaatselijk restaurant. Rechtse politici vallen haar daar vaak op aan, omdat ze het willen laten lijken alsof AOC niet geloofwaardig is. Die strategie werkt gelukkig totaal niet, want AOC is juist trots op deze ervaringen. Ze laat zien dat ze gewoon is zoals iedereen. Bovendien ziet ze het werk van een politicus niet als belangrijker of meer waard dan dat van een serveerster. Dat is ook precies wat Alexandria Ocasio-Cortez tot zo’n geweldige en inspirerende politicus maakt. Ze staat niet alleen dichtbij de wereld en de mensen die ze vertegenwoordigt, maar ze behoort ook tot deze groep. Dat is niet iets waar ze zich voor schaamt, maar iets wat ze juist ziet als haar kracht.

Ook op haar social media, en vooral op Instagram, komt dat naar voren. Ze neemt haar volgers regelmatig mee tijdens haar treinreizen van New York naar Washington DC, waarbij ze allerlei vragen beantwoordt over haar werk, maar ook over skin care. Bovendien verblijdt ze ons regelmatig met foto’s van haar hond, legde ze laatst nog haar make-up routine uit bij Vogue en vertelt ze over haar leven terwijl ze aan het koken is. Door zo gebruik te maken van Instagram bereikt ze een hele nieuwe groep mensen, die eerder helemaal niet zo geïnteresseerd waren in politiek, maar die nu iemand hebben om tegenop te kijken.

Strijdvaardig

Niet alleen op sociale media laat AOC zien dat politiek ook anders kan, ook in haar bijdrages in het Huis van Afgevaardigden hebben we haar leren kennen als een bevlogen en inspirerende politica. Tijdens hearings, waarbij het congres vragen kan stellen aan “experts”, ervaringsdeskundigen of mensen werkzaam bij een bepaald bedrijf, is ze niet bang om haar tegenstanders het vuur aan de schenen te leggen. Ze wijst iedereen bovendien continu op het grotere geheel, op de toekomst waar we het met z’n allen voor doen.

Een goed voorbeeld speelde zich afgelopen zomer af , toen een ander lid van het congres, congressman Yoho, haar uitschold voor “fucking bitch”. AOC hield een vlammend betoog, waarin ze niet alleen inging op dit specifieke incident, maar ook op het seksisme waar veel vrouwen nog dagelijks mee te maken hebben, waardoor ze niet serieus genomen worden en niet dezelfde kansen krijgen. Enerzijds houdt ze dit incident klein en bij zichzelf en anderzijds zoomt ze uit naar de grote structuren die daarachter schuilgaan. Zo laat ze zien dat seksisme overal is, maar draagt ze ook oplossingen aan.

Want ook op de inhoud durft AOC met radicale plannen te komen. Zo staat ze pal voor de Green New Deal, waarmee ze de klimaatcrisis te lijf durft te gaan. Daarin gaat ze een stuk verder dan de meeste van haar partijgenoten en ziet ze in dat zonder flinke actie op dit punt het einde van de wereld dichterbij is dan de meeste mensen zich realiseren. En ook als het gaat om de gezondheidszorg is ze duidelijk: als je ziek bent moet je naar het ziekenhuis kunnen, zonder daardoor in de schulden te belanden. Een zorgverzekering moet voor iedereen beschikbaar zijn.

Kortom, Alexandria Ocasio-Cortez is de nieuwe politiek op z’n best. Niet alleen omdat ze als jonge vrouw met Latino roots in de politiek het levende voorbeeld van verandering is, maar ook omdat ze niet meegaat in het spelletje zoals oude witte mannen dat al veel te lang spelen. Ze blijft bij zichzelf, ze is niet bang fel te worden en ze verontschuldigt zich niet voor wie ze is. Mocht ze zich ooit kandidaat stellen voor het presidentschap, dan reis ik in ieder geval af naar Amerika om campagne te voeren!

Meer weten over Alexandria Ocasio-Cortez? Bekijk de documentaire Knock Down The House op Netflix over haar campagne of volg haar op Instagram en Twitter: @aoc

Geschreven door Anouk Gielen, Statenlid Noord Holland voor GroenLinks en campagnestagiair bij DeGoedeZaak

Rebelleren kan je leren

Rebelleren kan je leren

Verbeter de wereld, begin bij jezelf – je hebt het vast weleens horen zeggen. Maar: je steentje bijdragen aan een betere wereld is vaak een druppel op een gloeiende plaat. Om de wereld écht te verbeteren, moeten er grote, blijvende veranderingen plaatsvinden. Wie voor die grote veranderingen wil zorgen, doet aan activisme.

De geschiedenis is doorspekt met activisme door burgers van over de hele wereld. Veel rechten en vrijheden die we vandaag de dag kennen, hebben we te danken aan activisten. De Haïtiaanse Revolutie, een slavenopstand in 1791, zorgde ervoor dat de slavernij op het eiland Haïti werd afgeschaft. De geweldloze verzetsbeweging van Gandhi leidde tot de Indiase onafhankelijkheid van het Britse rijk. In Nederland hebben de ‘Baas in eigen buik’-acties van de Dolle Mina’s uiteindelijk geleid tot de abortuswet en daarmee ook tot meer emancipatie van vrouwen.

Wat is activisme en waarom is het belangrijk?

Activisme is een manier voor burgers om invloed uit te oefenen op de samenleving, de politiek of de economie. Door actie te voeren kom je in opstand tegen machthebbers (zoals de regering of werkgevers) of machtsstructuren (zoals het patriarchaat of racisme). Vaak is er meer dan één actie nodig om blijvende verandering te bereiken.

In onze democratie kiezen burgers wie ons mogen vertegenwoordigen in het parlement, de provinciale staten, de gemeenteraad of de waterschappen. Zij controleren onze overheid namens ons. Dat betekent echter niet dat burgers buiten het stemhokje geen invloed meer mogen hebben. Een betrokken burger doet daarbuiten ook mee aan het publieke debat, bijvoorbeeld door middel van activisme.

Dat activisme belangrijk is voor een gezonde democratie, blijkt uit het feit dat demonstreren als recht in de Nederlandse wet is opgenomen. De overheid mag een demonstratie niet zomaar verbieden, maar moet er zelfs voor zorgen dat deze in goede banen geleid kan worden. In autoritaire landen is dat heel anders: daar hebben mensen niet de vrijheid om hun mening te laten horen. Protesten worden er vaak hardhandig onderdrukt, omdat machthebbers bang zijn hun macht te verliezen. Juist in deze regimes is activisme hard nodig om rechten en vrijheden te verwerven.

Door middel van activisme kunnen heel veel stemmen gebundeld worden tot een krachtig geluid. Zo worden gezamenlijke belangen duidelijk gemaakt aan politici en de overheid. Onze instituties zitten zo in elkaar dat de behoeftes van de maatschappij niet altijd goed begrepen worden. Zeker voor politici is het vaak juist fijn om van activisten te horen wat er in de samenleving speelt. Zo zet je belangrijke onderwerpen op de politieke agenda of geef je het politieke of maatschappelijke debat een zetje in een bepaalde richting. Voor demonstranten is het vaak belangrijk om in de media te komen. De media hebben namelijk invloed op wat er in de Tweede Kamer wordt besproken.

Veel problemen die mensen ervaren worden veroorzaakt door de manier waarop het systeem waarin we leven in elkaar zit. Activisme is er daarom vaak op gericht om de structuren in de maatschappij te veranderen. Structuren veranderen zichzelf namelijk niet. Dat komt omdat mensen binnen het systeem wel de macht hebben om het systeem te veranderen, maar daardoor hun macht kunnen verliezen. Radicale verandering moet dus meestal van buitenaf komen. Gelukkig staan burgers niet helemaal machteloos. Uit onderzoek van Erica Chenoweth en Maria Stephan blijkt dat slechts 3,5% van de bevolking nodig is om een autoritair regime omver te werpen. Dat laat zien dat je dus maar een klein deel van de bevolking nodig hebt om enorme verandering af te dwingen. Maar ook nog kleinere burgerbewegingen hebben aangetoond dat zij enorme invloed kunnen hebben. Zo maakte de Civil Rights movement in de Verenigde Staten in 1969 een einde aan de segregatie tussen witte en zwarte mensen.

Activisme in alle vormen en maten

Activisme bestaat in verschillende vormen en maten. Er bestaat soms ook discussie over wat wel en niet onder activisme valt. Moet activisme per se geweldloos zijn? En is activisme altijd collectief (met een groep van mensen)? Onderzoeker Gene Sharp maakt voor geweldloze en collectieve acties bovendien onderscheid tussen conventioneel en onconventioneel activisme. Conventioneel activisme zijn bijvoorbeeld petities, brieven en manifesten. Deze acties zijn conventioneel, omdat veel mensen het heel normaal vinden om te doen.

Onconventionele acties zijn vaak spraakmakender. Er zijn drie soorten onconventionele acties: protesten, non-coöperatie en interventie. Onder protesten vallen alle demonstraties, marsen, toespraken, slogans en banners. Voorbeelden van non-coöperatie zijn stakingen en boycots. Interventies kunnen onder andere bezettingen en blokkades zijn.

Sommige onconventionele acties zijn illegaal. Dit type actie noemen we burgerlijke ongehoorzaamheid. Daarbij overtreden activisten bewust de wet omwille van een politiek doel, waarbij de gevolgen (zoals een boete of arrestatie) geaccepteerd worden. Illegale acties worden meestal pas ingezet wanneer legale acties niet (genoeg) effect hebben gehad. Bovendien worden geslaagde burgerlijke ongehoorzaamheidsacties gezien als gerechtvaardigd door de publieke opinie. Een voorbeeld zijn de geweldloze burgerlijke ongehoorzaamheidsacties van Extinction Rebellion. Deze activisten vinden dat machthebbers wereldwijd te weinig doen om de mensheid te beschermen tegen de klimaatcrisis. De overheid voert haar taak dus niet goed uit en daarmee vinden ze het gerechtvaardigd om de wet te breken en in opstand te komen tegen het gezag.

Maar ook met maar enkele mensen of zelfs in je eentje kan je activistisch bezig zijn. Zo kan je redelijk eenvoudig een ludieke actie opzetten om aandacht te vragen voor een bepaald probleem. Dit is vaak een grappige stunt met als doel om in de krant of op tv te komen. Sommige mensen doen aan activisme met stickers, posters of kunst (‘artivism’). Ook zijn er activisten die graag activistische pamfletten maken, zogenaamde zines.

Afgelopen jaren heeft online activisme of slacktivisme een opmars gemaakt. Via het internet is het heel gemakkelijk om aan activisme te doen. Zo houden steeds meer mensen zich bezig met activisme. Sommigen vinden slacktivisme geen echt activisme, omdat je vaak met slechts één klik in actie komt voor je idealen. Online activisme blijkt echter een grote invloed te hebben op de politieke agenda.

Ook gaan mensen de laatste jaren veel vaker de straat op om te protesteren. Denk bijvoorbeeld aan de grote klimaatdemonstraties, Black Lives Matter-protesten en de Women’s March. Deze protesten worden vaak in verband gebracht met linkse politiek. Dat is niet zo vreemd, want linkse ideologie is geworteld in de strijd voor gelijkheid en emancipatie. Om dat voor elkaar te krijgen, moet je opboksen tegen de structuren die sommigen meer macht geven dan anderen. Maar ook aan de rechterkant van het politieke spectrum komt activisme voor, zoals de boerenprotesten.

Boodschap en gemeenschap

Het is belangrijk om te benadrukken dat mensen niet zomaar de straat op gaan. Mensen komen in actie als de maat vol is. Ze eisen vrijheid, gelijkheid of rechtvaardigheid. Soms is de maat allang vol, maar is het niet helemaal duidelijk wat er moet gebeuren om dat op te lossen. Activistische groepen en non-profitorganisaties zetten zich daarom in om zoveel mogelijk mensen ervan te overtuigen dat hun doel belangrijk genoeg is om voor in opstand te komen. Een belangrijk onderdeel van activisme is dan ook hoe je jouw boodschap overbrengt.

Bij activisme speelt het opbouwen van een hechte gemeenschap vaak een belangrijke rol. Activisme is namelijk een belangrijke manier om groepen mensen met gedeelde problemen, ervaringen en belangen samen te brengen. Deze verbinding met anderen helpt mensen om te beseffen dat hun persoonlijke problemen vaak politieke problemen zijn. Om hun problemen op te lossen, hebben ze elkaar dus nodig. Problemen zijn echter meestal niet na één actie opgelost. Een sterke gemeenschap draagt eraan bij om het activisme op langere termijn vol te houden.

In zo’n gemeenschap is het bovendien belangrijk om aandacht te hebben voor mentale gezondheid. Binnen activistische kringen wordt gesproken van ‘regeneratieve cultuur’. Activisme kost vaak veel tijd en energie en levert niet altijd direct wat op. Dat kan best demotiverend zijn. Het is daarom belangrijk om ook rust te nemen van activisme. Iedereen moet zichzelf af en toe opladen. Zo kan je je activisme veel langer volhouden en kom je dichter bij je doel.

En nu jij!

In iedereen schuilt een rebel. Kijk naar de wereld om je heen: wat vind jij belangrijk? Waar wil jij je hard voor maken? Hoe kun je de wereld een stukje beter maken? Activisme komt voort uit passie voor een bepaald maatschappelijk doel waar jij in gelooft en verbinding met de mensen die jouw passie delen. Activisme betekent dus die passie omzetten in actie om de wereld te verbeteren. Iedereen doet dat op een eigen manier, want rebelleren kan je leren.